johnwomans wrote:

---

Ik laat geen enkele kans liggen om een mooie vrouw haar voeten te dienen door haar schoenen van buiten en van binnen schoon te likken, liefst nog zo snel mogelijk nadat ze gedragen zijn.
Kan overal zijn : kantoor, sportzaal, bezoek, ...
De heerlijke geur, vaak nog warm en vochtig ...
De gedachte dat ze ze nadien terug zal aantrekken maakt me geil.
Wanneer ik ze dan nadien weer met die schoenen zie rondlopen, wordt ik gek van opwinding !

Heb je er geen mooi verhaal over dan????

Op een mooie avond in het vroege voorjaar van 2006 maakte ik met een vriendinnetje een strandwandeling. Ze droeg hele oude teenslippers met een bloemetje erop.
Dat bloemetje diende volgens haar om haar "lelijke tenen" te verbergen. Ik was natuurlijk al langer op de hoogte van haar voeten en had haar al eerder verteld dat er niets
mis was met haar voeten. Te groot, vond ze zelf. Op één of andere manier hebben meer vrouwen de vreemde gedachte dat de maat bepaalt of voeten mooi zijn of niet. Ze
had maat 41, mooi en super vrouwelijk. Ondanks dat ze wist dat ik iets met voeten had, was het best moeilijk om de koe bij de horens te vatten, om het zo maar te noemen.
De meeste van mijn vrouwelijke vrienden (of beter gezegd onze, want ik was nog keurig getrouwd...) waren ook op de hoogte van mijn voetenliefhebberij en maakten daar
regelmatig gebruik van middels voetmassage of kleine pesterijtjes met blote voetjes. Daar maakte ik op mijn beurt weer dankbaar en gemakkelijk gebruik van. Ik ben op dat
vlak een bevoorrecht mens. Toch was het met deze vrouw anders. Er bloeide iets. Ik was stapelverliefd op die meid en ik wilde op geen enkele manier de relatie schaden, dus
ik liet het wel uit mijn hoofd om aan lichaamsdelen te zitten waar ze zelf ontevreden mee was. Toch zag ik aan het einde van de strandopgang mijn kans. Haar teenslippers
had ik tijdens de wandeling bij me gedragen en nu we weer naar huis gingen moesten haar voeten natuurlijk ontdaan worden van het zand voordat ze haar slipper aantrok.
Op een bankje wist ik haar zo ver te krijgen dat ik haar voeten schoon mocht maken. Uiterst zorgvuldig natuurlijk, want in mijn beleving was dit niet alleen de eerste, maar kon
het ook nog wel eens de laatste keer zijn dat ik aan haar voeten mocht komen. Je weet maar nooit. Ik zat me suf te genieten. Niet alleen van de aanraking, maar ook van de
vorm die ik in het flauwe maanlicht duidelijk kon aanschouwen en mijn hart sneller deed kloppen. Daar zat ik dan. Keurige huisvader, getrouwd en wel, te kicken op de voeten
van een veel jonger vriendinnetje en ondertussen te hopen dat dit moment nooit voorbij zou gaan.
Nu heeft ze het er nog wel eens over. Dat ze die avond niet wist wat ze meemaakte. Dat ze thuis zelf nog heeft geprobeerd één enkele zandkorrel op haar voeten te vinden, maar
niet vond. Dat ze wilde dat het eindeloos zou duren omdat ik voor het eerst aan haar voeten kwam en dat het misschien wel eens de laatste keer zou kunnen zijn. Gelukkig is
dat niet het geval. We zijn inmiddels getrouwd en ik geniet dagelijks van haar mooie voeten. Iedere ochtend vóór het opstaan even een warm zacht knuffeltje. Zoals ik al zei;
Ik ben een bevoorrecht mens.